Van schuw naar knuffelkont!

Deze verhalen maken het werk oh zo waard; mensen die het geduld nemen om een dier op te laten bloeien:

“We hebben Pudding afgelopen mei van jullie asiel geadopteerd en nu willen we graag een update geven. 

In het begin was Pudding afwezig. We hebben boekenkasten in de woonkamer waar ze veel tijd op heeft besteed. Daar voelde ze zich veilig en kon ze ook alles en iedereen in de gaten houden. Na een maand of twee hoefde ze dat niet meer te doen. Ze bleef alleen nog wel afwezig. Na een tijdje konden we haar een beetje aaien maar moesten we opletten want als ze het niet goed vond kwamen de nageltjes eruit. Het duurde lang maar ze deelt sinds eind vorig jaar de slaapkamer met mijn dochter. Ze slaapt s’ avonds ook op haar bed. Pudding heeft ook een time share met mijn slaapkamer. Ze is een schat van een kat. Ze had alleen maar tijd nodig om even te wennen en te leren dat ze niet meer in gevaar liep.”